NIEDZIELA V ZWYKŁA

5 lutego 2012

PRZESŁANIE SŁOWA

Job 7,1-4.6-7 Marność życia ludzkiego

1 Kor 9,16-19.22-23 Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii

Mk 1,29-39 Jezus uzdrawia i wypędza złe duchy

Dzisiejsza liturgia słowa ukazuje nam sens ludzkiego trudu. Opisując jeden dzień z życia Pana Jezusa, święty Marek Ewangelista podkreśla, że był on wypełniony działaniem przeplatanym modlitwą, czyli w nieustannym zjednoczeniu z Ojcem. Apostołowie, podobnie jak tłum szukający Jezusa, ulegają pokusie zatrzymania Go tylko dla siebie. Jednak On, wiedząc, że został posłany do wszystkich, kieruje ich wzrok o wiele dalej niż tylko na Galileę.

Życie człowieka często wydaje się jedynie zmaganiem z przeciwnościami, udręką, jak ujmuje to dziś Hiob. Warto jednak spojrzeć na nie z perspektywy przedstawionej Koryntianom przez świętego Pawła. Jeśli przyjmiemy życie jako dar, którym mamy dzielić z innymi, to stanie się ono nieustanną drogą do głoszenia Dobrej Nowiny o zbawieniu.

Przyjmijmy to słowo z otwartym sercem.

NIEDZIELA IV ZWYKŁA

29 stycznia 2012

PRZESŁANIE SŁOWA

Pwt 18,15-20 Bóg obiecuje zesłać proroka

1 Kor 7,32-35 Małżeństwo i celibat

Mk 1,21-28 Jezus naucza jako mający władzę

Pod koniec wędrówki przez pustynię, gdy Mojżesz wiedział już, że nie wejdzie do Ziemi Obiecanej, przekazuje ludowi obietnicę Boga. Pan sam wzbudzi im proroka, który będzie przemawiał w Jego imieniu.

To przesłanie z dzisiejszego pierwszego czytania spełnia się w Jezusie Chrystusie, który, jak zauważają Jego słuchacze i obserwatorzy, przemawia z mocą, jak Ten, który ma władzę. Jedynie Bóg jest władcą tego świata i On też ma moc wyrzucać złe duchy. Słuchacze Jezusa rozpoznają w Nim zatem proroka posłanego przez Boga, aby ogłaszał ludowi Dobrą Nowinę o zbawieniu.

Drugie czytanie zaś ukazuje nam, że życie doczesne nie jest czymś złym, lecz nie może zasłaniać nam prawdziwego celu naszego istnienia, jakim jest zjednoczenie z Bogiem.

Otwórzmy nasze serca na przyjęcie tego słowa.

NIEDZIELA III ZWYKŁA

22 stycznia 2012

PRZESŁANIE SŁOWA

Jon 3,1-5.10 Nawrócenie Niniwitów

1 Kor 7,29-31 Przemija postać tego świata

Mk 1,14-20 Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię

Poprzez czytania dzisiejszej liturgii słowa możemy odkryć prawdę, że Bóg pragnie włączyć każdego z nas w plan zbawienia. Ci, których powołuje do swojej służby, nie różnią się niczym od każdego z nas. To Bóg wychowuje człowieka do spełnienia misji, do której go wyznaczył, jak usłyszymy w czytaniu z Księgi Jonasza.

Podobnie zagadnienie to ujmuje Ewangelia według świętego Marka, której początek dziś usłyszymy. Dwukrotnie powtórzone wezwanie Jezusa do pozostawienia wszystkiego i pójścia za Nim ma nam uświadomić, że głoszenie Królestwa jest ściśle związane z podjęciem wezwania do nawrócenia, do przemiany życia i wreszcie do realizacji tego planu, który Pan nam wyznaczył. Podobne wypowiada się o tym Apostoł Paweł w drugim czytaniu.

Niech dzisiejsze słowo przemawia do naszych serc.

NIEDZIELA II ZWYKŁA

15 stycznia 2012
 

PRZESŁANIE SŁOWA

1 Sm 3,3b-10.19 Powołanie Samuela

1 Kor 6,13c-15a.17-20 Wasze ciała są członkami Chrystusa

J 1,35-42 Powołanie pierwszych uczniów

Ewangelia według świętego Jana jest pełna symboli, które mają nam pomóc przyjąć całą naukę Jezusa. Czytany dziś fragment opowiada o powołaniu pierwszych uczniów w trzecim dniu pierwszego tygodnia. Mamy tutaj wyraźne odniesienie do zmartwychwstania. Jezus, nazwany przez Jana Chrzciciela Barankiem Bożym, został dzięki temu rozpoznany przez uczniów jako Sługa Jahwe posłany przez Boga.

Piotr przychodzi do Jezusa dzięki świadectwu swojego brata Andrzeja, co ukazuje nam, że do Boga możemy dojść również dzięki drugiemu człowiekowi. Prawdę tę podkreśla wyraźnie pierwsze czytanie z Księgi Samuela, zaś drugie czytanie uwrażliwia nas na to, że nasze zachowanie nie pozostaje bez wpływu zarówno na nas samych, jak i na innych.

Pozwólmy zatem, aby Duch Święty kształtował nas poprzez słuchanie Bożego słowa.

NIEDZIELA – ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO

8 stycznia 2012

PRZESŁANIE SŁOWA

Iz 42,1-4.6-7 Chrystus sługą, w którym Bóg ma upodobanie

Dz 10,34-38 Jezus został namaszczony Duchem Świętym

Mk 1,6b-11 Chrzest Jezusa

Chrzest Jezusa to nie tylko wydarzenie historyczne, którym rozpoczął swoją publiczną działalność, lecz przede wszystkim jest to chwila, w której Bóg Ojciec objawia światu swojego Syna. Otwarte niebiosa przywodzą na myśl wołanie z pierwszych dni Adwentu: Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił. W Jezusie zatem zostaje zainaugurowany czas mesjański. Jezus jest umiłowanym Synem Ojca i Tym, który staje się światłością narodów, jak usłyszymy w pierwszym czytaniu z Księgi Izajasza.

Jezus zostaje napełniony Duchem Świętym. Jest to ten sam Duch, który unosił się nad wodami stworzenia, Ten, który osłonił Maryję i Ten, dzięki któremu także każdy z nas może stać się umiłowanym dzieckiem Bożym, jak oświadcza święty Piotr w domu Korneliusza.

Przyjmijmy to Słowo z otwartym sercem.

UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI

1 stycznia 2012

PRZESŁANIE SŁOWA

Lb 6,22-27 Błogosławieństwo Boże

Ga 4,4-7 Bóg zesłał swego Syna zrodzonego z niewiasty

Łk 2,16-21 Nadano Mu imię Jezus

W centrum dzisiejszych czytań znajduje się Maryja, która zachowywała i rozważała to, co słyszała i widziała. Maryja pozwala, aby słowo ją przenikało, tak jak przeniknął Ją Duch Święty przy zwiastowaniu. Również postawa pasterzy wyraża tę samą prawdę: słyszą słowo i pozwalają się mu prowadzić. My też w taki sposób możemy stać się dziećmi Bożymi, zgodnie z nauczaniem świętego Pawła zawartym w drugim czytaniu.

Pierwsze czytanie zaś, przywołując błogosławieństwo Aarona, ukazuje nam, że Bóg pragnie dla nas szczęścia, pokoju i dobrobytu, czyli tych wartości, których pragniemy również my sami.

Wsłuchajmy się zatem w to słowo, przyjmijmy je sercem, abyśmy tak jak pasterze mogli potem iść i głosić je tym, do których jesteśmy posłani.

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO

25 grudnia 2011

PRZESŁANIE SŁOWA

KOMENTARZ DO CZYTAŃ (Msza św. w nocy)

Iz 9,1-3.5-6 Syn został nam dany

Tt 2,11-14 Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom

Łk 2,1-14 Dzisiaj narodził się nam Zbawiciel

Czytania dzisiejszej liturgii opiewają ziemskie narodziny Chrystusa. Ewangelia umiejscawia je w czasie i przestrzeni, a jednocześnie ukazuje ostateczne powołanie Nowonarodzonego, zapowiedziane również w pierwszym czytaniu przez proroka Izajasza. Zapowiada on przyjście Mesjasza jako wyzwolenie z niewoli.

W opisie narodzin Jezusa przebrzmiewa już cień odkupieńczej śmierci: Maryja owija niemowlę w pieluszki i składa je w żłobie, tak jak ciało Jezusa po śmierci zostanie owinięte w płótna i złożone w grobie. Tajemnica Wcielenia oraz misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa są nierozłączne, o czym przypomni nam święty Paweł w drugim czytaniu. Pełni radości słuchajmy w tę świętą noc Bożego słowa.

KOMENTARZ DO CZYTAŃ (Msza św. w dzień)

Iz 52,7-10 Cała ziemia zobaczy zbawienie Boże

Hbr 1,1-6 Bóg przemówił do nas przez Syna

J 1,1-18 Słowo stało się ciałem

Dzisiejsze czytania, mówiąc o ziemskich narodzinach Chrystusa, podkreślają Jego odwieczne istnienie w łonie Ojca. Szczególnie widoczne jest to w Prologu do Ewangelii świętego Jana. Ten szczególny, niełatwy do zrozumienia tekst jest syntezą całej Ewangelii Janowej. Jezus jest Słowem Ojca, które stwarza, a poprzez Wcielenie staje się częścią własnego dzieła stworzenia. Ten, który jest ponad czasem, zamyka się w czasie i przestrzeni. Ewangelia ukazuje zatem uniżenie się Chrystusa, gdy tymczasem drugie czytanie, z Listu do Hebrajczyków, podkreśla Jego wywyższenie. W ten sposób życie Boga staje się udziałem człowieka, co prowadzi do wielkiej radości, ukazanej w pierwszym czytaniu. Zbawienie Boże zostaje ogłoszone nie tylko Izraelitom, lecz wszystkim narodom, także nam, dzisiaj żyjącym. Słuchajmy z uwagą i miłością.